‘Het naamloze verlangen’

Abstract

Dans is een terugkerend thema in het oeuvre van Ida Gerhardt. Het vertegenwoordigde voor haar het jeugdige geluk van argeloos en zorgeloos samenspel. Maar uit een ongepubliceerde lezing blijkt dat dans meer voor haar betekende. In de lezing legt Gerhardt het verband tussen dans en poëzie, waarbij zij voorbeelden uit de loop van haar leven geeft, van haar lagere schooltijd en een les van haar leraar klassieke talen – de dichter J.H. Leopold – tot haar eigen lessen en de danslessen op De Werkplaats van Kees Boeke.